bu benim bu blogda ki ilk postum.bazen insanın kafasına dank ederde bişeyler yazmaya çalışır ya işte benim ki de o hesap.dil bilgisi kurallarına dikkat etmeden sadece içimden geldiği gibi yazmaya calışacağım.
Bugün bir seyin farkına daha iyi vardım.insan her zaman yalnızdır,ailesi,dostları yanında bile olsa.bazen insanlar hayatlarında bir şeylere karar vermeye çalışır özel yaşantısı olsun,dersleri olsun,insanlara vereceği tepkiler olsun.. bende o eşiği yaşadım bugün,çünkü bazı şeyleri değiştirme gereği hissettim.şu zamana dek universitede notlarım iyi olsun,düzgün bi kız arkadaşım olsun kafam rahat olsun diye düşünüp durdum,planlar yaptım.ama bugün farkettim ki siz ne kadar planlar yaparsanız yapın ne kadar içinizden bir şeylerin iyi olabileceğine inanın,hayat her şeyi bozabiliyor.ben 19 yaşında hayatı anlayan insanlardan biriymişim de meğer fark edememişim.aslında bakarsanız bunları düşünmem için öyle çok geçerli bi olayda yok,ama insan yalnız oldugunda yalnızlıgını hissettiginde bunları da gözden geçiriyor.neyiz biz sürekli birilerine bişey mi ispar etmeliyiz ya da en basitinden kendimiz olamazmıyız,neden insanlar kendilerini olduğundan farklı göstermeye çalışır ya da neden bişeylere özenilir.evet ben özenti biriyim bunu itiraf ediyorum,çünkü insanlarda gördüğüm kıyafetlere saç şekillerine arabasına tavırlara her şeylerine özeniyorum.ben bugün bunun farkına vardım çünkü aslında ben ben değilim.herp özendiğim başkasıyım.işte bu yüzden yalnız kalmak iyidir,kendinle yüzleşirsin.yalnız kalmak ve yalnız olmak iyidir çünkü insan kendisiyle yüzleşir.
ilk post olarak belki derin bişeyler yazmış oldum ama bu da nazar boncuğum olsun
ANIL
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder